وجوب مبارزه با تصوف هرطور که میشود

By بنده خدا

اخیرا کتابی ملاحظه مینمودیم مطالبی در آن مشاهده شد که به نظر رسید برخی مشکلات ما را با بعضیها بخوبی شرح نموده .
نویسنده این کتاب ادهم قرشی خلخالی متخلص به عزلتی و مشهور به واعظ دانشمند و عارف و شاعر است که در حدود 300 سال قبل زیست مینموده و نام کتاب « کدو مطبخ قلندری » که در سال 1370 توسط سروش ( انتشارات صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران ) منتشر گردیده است .
ضمنا این مطالب تایید مینماید که همیشه همین آش و همین کاسه معمول بوده است .

چرا مبارزه با تصوف واجبتر از مبارزه با بی دینی و شیوع انواع محرمات و گناهان شایع میباشد که بحمدالله در جامعه ما با تنوع کافی وجود دارد ؟

« سالکی می گفت که یک وقتی ، در اوان غفلت و زمان جاهلیت ، به انواع معاصی و اقسام مناهی آلوده بودم ، و از هیچ فعل قبیحی و عمل شینعی اجتناب و احتراز نمی نمودم ، و به حسب حقیقت از جمیع مذاهب و ملل و ادیان خارج بودم ، و هیچ کس را با من کاری نبود ، و به بی دینی متهم کسی نساختی ، و به تشخیص وضع و تجسس حال من نپرداختی .
اکنون که از محبت دنیا و پیروی هوا و خواهش لذات و شهوات تمامی درگذشتم ، و بر عمر در معصیت تلف کرده تاسف می خورم ، با همه مهربانم و با نفس خود دشمن ، عوام انام زبان غیبت و تهمت در حق من دراز کرده اند : گاه به شیادی و سالوسی و گاه به تسنن و الحاد موصوف و منسوب می سازند . ندانم که این چه حکمت است .
دانایی ، چون از وی این بشنید ، گفت : وجه این ظاهر و دلیل این اظهر من الشمس است ؛ زیرا که در آن زمان از ایشان بودی و کسی ابنای جنس خود را مذمت نکند و بد نگوید ؛ آن وقت مرید شیطان و بنده نفس اماره بودی همچون ایشان ، الحال که از بندگی نفس بگذشتی شیطان پیروان و مریدان خود را به جان تو حالت کند تا آنکه هرچه توانند با تو بکنند . » [ص39]

ارتباط : با بعضی جاها .

يك پاسخ برايش بگذاريد